Mance je poginuo 23 dana pre 23. rođendana, u saobraćajnoj nesreći u Zemunu, žureći na trening.
“Nesreća ga je zaustavila onda kada niko drugi na terenu nije mogao. Bio je te 1985. godine najbolji napadač kluba, igrač kojeg je publika obožavala i uzor kojem su se divili čak i oni koji ne vole fudbal. Koliko je bio veliki govori i to što njegov prerani odlazak nisu prežalili ni njegovi rivali jer nije Dragan Mance bio samo vrhunski fudbaler koji je na 279 utakmica postigao 174 gola, već je bio neko ko je bio veliki i van terena”, navodi se na sajtu Partizana.
Sećanje na njega ne bledi medju navijačima Partizana, a na mladje generacije prenose se priče o talentovanom golgeteru i nezaboravnim golovima, medju kojima i onom protiv Kvins Park Rendžersa, u jednom od najvećih mečeva u istoriji kluba, ali i evropskog i svetskog fudbala, kada su crno-beli napravili veliki preokret i plasirali se u treće kolo Kupa Uefa, u sezoni 1984/1985, (2:6 u Londonu, 4:0 u Beogradu).
Takodje, pamti se i njegov prepoznatljiv stil radovanja, kako noseći dres sa brojem devet klizeći na kolenima sa visoko podignutim rukama proslavlja gol.
Rodjen je 26. septembra 1962. godine u Beogradu. Fudbal je počeo da igra u Galenici (sadašnji FK Zemun) od petlića. Ogromnom voljom, zalaganjem i posebno osećajem za gol, brzo je prelazio iz selekcije u selekciju, pa je sa nepunih 17 godina postao prvotimac Galenike.
On je 15. septembra 1980. godine prešao u Partizan, za koji je odigrao 279 utakmica i postigao 174 gola. Za reprezentaciju je odigrao četiri utakmice, za mladu reprezentaciju sedam, a za olimpijsku reprezentaciju Jugoslavije dve utakmice.
Poslednji gol u dresu Partizana postigao je u prvenstvenoj utakmici protiv Budućnosti (2:1) odigranom na stadionu JNA, 1. septembra, samo dva dana pre smrti. Gol je postigao iz penala u osmom minutu.
“A za navijače Partizana on je uvek bio fudbalska klasa, majstor u koga su imali poverenje i strelac jednog od najlepših golova iz voleja u srpskom fudbalu. Iza njega je, pored fudbalskog nasleđa, ostalo i ono njegovo radovanje opevano u stihovima – na kolenima klizi po travi, podiže ruke golove slavi. Dragan Mance je legenda, a legende žive zauvek”, piše na sajtu Partizana.
Ovaj tekst je prvobitno objavljen na portalu Radio Sto Plus.
